Ferðasögur

Krakkarnir skrifuðu um Grunnavíkurferðina þegar heim var komið og við fengum leyfi til að setja tvær af ferðasögunum þeirra hér inn. Það var vandi að velja, ritgerðirnar margar góðar en við völdum tvær ólíkar, eina eftir stelpu og aðra eftir strák. Við bendum líka á fleiri myndir úr ferðinni sem eru á myndasíðu 10. bekkjar.

 

Julo Thor Rafnsson: Á mínum vegaslóðum

 

Sagan byrjar svona að ég var á leið í tíunda bekkjar ferðalagið og stíg í þennan fallega ferðamannabát. Hér leggur Guðrún Kristjáns af stað til Flæðareyrar.

                Eftir u.þ.b. eina klukkustund og tuttugu mínútur vorum við komin á Flæðareyri. Byrjað er á því að borða nesti og spjallað er um stund. „Eigum við ekki að fara að ganga af stað?“ spyrja nokkrir krakkar í kór.

                Hefst svo gönguferðin frá Flæðareyri til Grunnavíkur og allir báru höfuðið hátt og með bros á vör. Þegar komið er að hringsjá er skrifað í gestabók og stoppað í smástund. Allir skoða hringsjána vel og svo heldur gönguferðin áfram. Svo er gengið framhjá mörgum bústöðum þar til við erum komin á Höfðaströnd.

Og þá byrjaði gleðin mikla. Krakkarnir rífa sig úr fötunum og hoppa af bryggjunni og út í sjóinn og buslað var um stund.

Margir tóku símann með en það gerði ég hins vegar ekki. Þegar búið var að taka myndir gerðist óheppilegur atburður. Ein stelpa missti símann sinn í sjóinn.

Eftir þetta gerðist nú skemmtilegt. Þyrla var hátt á lofti og kallað var á hana með talstöð og spurt hvort hún vildi koma í „low pass.“ Þyrlumaðurinn svarar: „Ekkert mál“  og heldur rosalega sýningu. Stuttu eftir að þyrlan var farin var gengið áfram, þar til velja mátti gilið eða veginn. Að sjálfsögðu valdi ég veginn, styttri og þægilegri gönguna, heldur en erfiðari og skemmtilegri gönguna.

Eftir u.þ.b. fimm klukkustunda göngu var göngunni lokið og farið var að tjalda og koma sér fyrir.

Hérna sit ég eftir gönguna með honum Bjössa vini mínum í rústuðu húsi með einnota grill og lambasneiðar, piknik piparsósu og Mix og höfðum þar glæsilega máltíð (æðislegt).

Svo var byrjað að fíflast mikið, t.d. fara á kaðli yfir á, klifra í rústunum, hlusta á tónlist, borða snakk og drekka gos (bara alls konar).

Sólin að setjast og myrkrið skellur á. Jón fer með okkur í smágöngu. Svo er sest niður og sagðar draugasögur. Eftir það var fíflast mikið og skemmt sér mikið. Nokkrir krakkar ákveða að rölta að kirkjunni. Ég var einn af þeim. Jón kemur á eftir okkur og reynir að skjóta okkur skelk í bringu. Komið er að kirkjunni og labbað er í kringum hana.

Þá legg ég til að fara að ganga til baka. Ívar vinur minn vildi koma með en hinir verða eftir. Þegar ég og Ívar erum á leiðinni til baka sjáum við ljós hundrað metra frá veginum. Við skokkuðum að því en þegar hálfa leið er komið rekumst við á Jón. Þá byrjaði fjörið. Með tímanum rekumst við á fleiri og fleiri og eftir það voru öskur og læti þar til haldið er til baka að tjöldunum.

Ég er að fá mér smásnarl og allir eru að spjalla. Nokkrir skríða meðfram fjörunni, hlusta á tónlist, skoða tjöld og margt fleira.

Tíminn líður og ég sit hér í svefnpokanum ásamt nokkrum öðrum. Planað er að sofa úti. En þegar allir eru á því að sofna fara allir inn nema ég og félagi minn, Dagur. Við lágum þarna tveir sofandi. Eftir stutta stund vaknar Dagur og spyr hvort ég komi inn í tjald. „Því þá?“ spyr ég á móti. „Mér er að verða kalt,“ svarar hann.

Við tróðum okkur inn í tjaldið hans Dags sem var eins manns (mjög þröngt).

Ekki líður á löngu þar til ég vakna út af hita og fer úr tjaldinu með svefnpokann. Nokkrir eru vaknaðir og ég og fjórir félagar fáum okkur morgunkaffi hjá ánni. Þegar við komum til baka eru allir að pakka tjöldum. Ekki er langt þangað til báturinn kæmi að ná í okkur. Farið var með draslið að bryggjunni (gömul bryggja sem er ónýt). Svo var beðið eftir bátnum og á meðan var spjallað. Ég spjallaði ekki mikið heldur reyndi ég að hlaða sem flestum minningum inn í kollinn á mér.

Báturinn var kominn og byrjað að hlaða farangri um borð með Zodiac. Ég vildi fara í seinustu ferðinni því að ég vissi að um leið og ég stigi fæti í bátinn væri þessi skemmtilega samvera með bekkjarfélögum mínum að baki og framtíðin framundan.

 

 

Telma Ólafsdóttir: Gönguferð um Jökulfirði

 

Í skólanum fara árgangarnir í fjallgöngu á haustin. Þetta árið var ákveðið að við í 10. bekk myndum ganga frá Flæðareyri yfir í Grunnavík. Ég var spennt fyrir ferðinni og þegar ég kom á bryggjuna voru margir komnir þangað og margir orðnir mjög spenntir.

Við fórum öll upp í bát sem sigldi með okkur til Flæðareyrar en fór með tjöldin okkar og töskurnar beint til Grunnavíkur. Það varð enginn sjóveikur og mér fannst fínt að vera í bátnum en það tók dálítið langan tíma að sigla. Þegar við vorum alveg að verða komin til Flæðareyrar þurftum við að fara yfir í minni gúmmíbát sem fór með okkur upp í fjöru af því að það var of grunnt fyrir hinn bátinn.

Þegar við vorum komin til Flæðareyrar settumst við hjá samkomuhúsinu og borðuðum smávegis nesti. Þegar allir voru tilbúnir gengum við af stað.

Eftir svolitla göngu komum við að á sem þurfti að vaða yfir. Ég óð yfir hana í ullarsokkum og blautbúningsskóm. Sumir voru bornir yfir og sumir óðu bara berfættir.

Þegar við vorum búin að ganga ennþá lengra komum við að Höfðaströnd. Þar hoppuðu sumir í sjóinn og þyrlan hjá Landhelgisgæslunni kom og flaug lágt yfir okkur, það var mjög flott að sjá það.

Eftir smástund skiptum við okkur í tvo hópa. Annar hópurinn gekk í gilinu til Grunnavíkur en hinn hópurinn gekk eftir vegi yfir fjallið til Grunnavíkur. Ég var í hópnum sem gekk eftir veginum.

Þegar við vorum komin að kirkjunni í Grunnavík mættust hóparnir. Við gengum niður að húsi og þurftum að ná í dótið okkar niður í fjöru. Við hvíldum okkur í smástund og fórum svo að tjalda. Það var mjög einfalt að tjalda og tók okkur lítinn tíma. Það var svolítið kalt en við fengum bara að fara inn í hús til að hlýja okkur.

 

Um kvöldmatarleytið var kveikt á grillinu og allir fóru að grilla matinn sinn og borða. Ég nennti ekki að grilla svo að ég borðaði bara brauðið mitt.

Seint um kvöldið gengum við upp í laut rétt fyrir neðan kirkjuna og Jón Björnsson sagði okkur draugasögur. Þegar við löbbuðum til baka voru sumir hræddir og allir að bregða hver öðrum. Það var mjög mikið myrkur og maður sá ekki neitt og ég var orðin frekar hrædd.

Eftir það vorum við úti að tala saman en svo fór ég inn í tjald af því að ég var svo þreytt.

Þegar við vöknuðum daginn eftir fengum við okkur að borða og gengum svo frá. Við gengum öll með dótið út í fjöru og biðum eftir bátnum. Þegar búið var að fara með okkur út í bát lögðum við af stað heim til Ísafjarðar.

 

Mér fannst mjög gaman í ferðinni og að gista þarna úti í óbyggðum. En mér fannst mjög gott að koma heim og sofa almennilega af því ég var svo þreytt.